ხანდაზმული ძაღლის მოვლა: მოძრაობა, კომფორტი და ჯანმრთელობის გეგმა

ხანდაზმულობას ერთი ასაკობრივი ზღვარი არ აქვს

ძაღლებისთვის ხანდაზმულობის ერთი ასაკობრივი ზღვარი არ არსებობს. გაიდლაინი ორიენტირად ჯიშის მოსალოდნელი სიცოცხლის ბოლო მეოთხედს იყენებს. დიდი და გიგანტური ჯიშები ამ ეტაპს ხშირად პატარა ძაღლებზე ადრე აღწევენ. ინდივიდუალური ჯანმრთელობისა და ფუნქციის შეფასება მაინც აუცილებელია. [5]

სახლში გადაადგილება გაამარტივეთ

მოაწყვეთ რბილი, წყნარი დასასვენებელი ადგილი, სადაც სხვა ცხოველი ან სტუმარი არ შეაწუხებს. წყალი, საკვები და საწოლი ზედმეტი სიარულის გარეშე მისაწვდომი იყოს. სრიალა იატაკი მყარად დაფენილი ხალიჩით დაფარეთ. მოსაშარდად გასვლა შეიძლება უფრო ხშირად დასჭირდეს; გასვლის შესაძლებლობა დროულად მიეცით და ახალი შეუკავებლობა ექიმთან განიხილეთ. უკვე ნასწავლი ჩვევის დაკარგვას ჯიუტობას ნუ მიაწერთ. [2]

კვება მხოლოდ წარწერით არ შეარჩიოთ

ექიმთან ერთად გადაამოწმეთ რაციონი და ულუფა. მხოლოდ ასაკის გამო საკვების ერთბაშად შეცვლა საჭირო არ არის; ცვლილება ეტაპობრივად შეიტანეთ. დააკვირდით ჭამისა და სმის რაოდენობას, წონის ცვლილებას და იმასაც, ხომ არ უშლის ხელს სხვა, უფრო მოძრავი ცხოველი. ცალკე მშვიდ ადგილას კვება ზოგ ძაღლს საკვებთან თავისუფალ წვდომას უბრუნებს. სუფთა წყალი მუდმივად ჰქონდეს. [2]

გეგმური ვიზიტის მიზანი

ხანდაზმულ ძაღლს ჩვეულებრივ წელიწადში სულ მცირე ორი გასინჯვა სჭირდება; ზოგს უფრო ხშირი კონტროლი. შეფასება მოიცავს პირის ღრუს, წონისა და ზოგადი მდგომარეობის შემოწმებას, საჭიროებისას კი კვლევებსაც. ასაკთან ერთად კუნთების შემცირებამ შეიძლება სისუსტე გამოიწვიოს და ზედმეტი წონის ტარებაც გაართულოს. ექიმს წონის მატებაც აცნობეთ და აუხსნელი კლებაც. კვლევები კონკრეტული ძაღლისთვის უნდა დაიგეგმოს. [1]

მოძრაობა შეინარჩუნეთ, დატვირთვა შეცვალეთ

თუ სამედიცინო უკუჩვენება არ აქვს, სრულ უმოძრაობას რეგულარული, მსუბუქი მოძრაობა სჯობს. შეარჩიეთ მოკლე და ნაცნობი მარშრუტი, დატოვეთ ყნოსვისა და შესვენების დრო. ტემპს ძაღლი გკარნახობდეთ. თუ ჩერდება, წვება ან უკან დაბრუნება უნდა, სიარულს ძალით ნუ გააგრძელებინებთ. სიცხესა და სიცივეში პირობები შეცვალეთ; საჭიროებისას სახლში მშვიდი თამაში და ყნოსვითი დავალებები გამოიყენეთ. [4]

მოძრაობის სირთულისას ექიმს ჰკითხეთ დამხმარე აღკაზმულობის, პანდუსის ან რეაბილიტაციის საჭიროებაზე. პირველივე ხელმისაწვდომი მოწყობილობა ყველა ძაღლს არ ერგება; მთავარი უსაფრთხოება და კონკრეტული პრობლემის შემსუბუქებაა. [4]

ვიზიტისთვის ყოველდღიური მაგალითები მოამზადეთ

სახლში გადაიღეთ მოკლე ვიდეო, როგორ დგება ძაღლი საწოლიდან, როგორ დადის და რა შეცვლილია მის ქცევაში. ექიმს მიაწოდეთ კვების, დასვენებისა და გადაადგილების პირობების აღწერაც. წინასწარ ჩამოწერეთ კითხვები და მიმდინარე მოვლის სირთულეები. ვიზიტის ბოლოს მოითხოვეთ გასაგები წერილობითი გეგმა: რას აკეთებთ სახლში, როდის ბრუნდებით და რა ცვლილებისას უნდა დაუკავშირდეთ კლინიკას. [3]