რატომ შეიძლება დედა კატამ ახალდაბადებული კნუტი შეჭამოს?

ამის ნახვა ძალიან მძიმეა

თუ დედა კატამ ახალდაბადებული კნუტი შეჭამა, ბუნებრივია, შეძრული იყოთ და დარჩენილი კნუტების გეშინოდეთ. ასეთი შემთხვევები აღწერილია, თუმცა ერთი ახსნა, რომელიც ყველა შემთხვევას მოერგება, არ არსებობს. დედამ შესაძლოა უკვე დაღუპული კნუტი შეჭამოს, მაგრამ ცოცხალი კნუტის დაზიანება ან მოკვლაც ხდება. [1] [2]

ახლა ყველაზე მნიშვნელოვანია დარჩენილი კნუტების უსაფრთხოება და დედის ჯანმრთელობის შემოწმება. მისი ქცევა თავისთავად ვერ გვეტყვის, იყო თუ არა კნუტი ავად ან რა მოხდა მანამდე. [1]

ყოველი ლოკვა ან პირში აყვანა შეტევა არ არის

მშობიარობისას დედა სანაყოფე გარსებს ხსნის, კნუტს ლოკავს და ჭიპლარს კბილებით წყვეტს. მომყოლის, ანუ პლაცენტის, ჭამა კნუტის ჭამისგან განსხვავებული ქცევაა. კნუტის კისრის კანით ფრთხილად გადაყვანაც დედის ჩვეულებრივი ქცევაა. [1] [9]

შესაძლო მიზეზები და რა შეგვიძლია გავაკეთოთ

ქვემოთ ჩამოთვლილი გარემოებები შესაძლო ახსნებია და არა მზა დიაგნოზი. ზოგჯერ აშკარა მიზეზი საერთოდ ვერ იკვეთება. ასეთ დროსაც დარჩენილი კნუტების უსაფრთხოება და დედის ჯანმრთელობის შეფასება აუცილებელია. [2] [3]

1. ძლიერი შფოთვა და მუდმივი შეწუხება

ხმაური, უცხო ადამიანები, სხვა ცხოველები და მუდმივი ჩარევა დედას შეიძლება საფრთხედ მოეჩვენოს და კნუტების მოვლა დაურღვიოს. ძლიერი შეწუხება ასეთი ქცევის ერთ-ერთი შესაძლო ხელშემწყობი გარემოებაა, თუმცა ყველა შემთხვევას ვერ ხსნის. [4]

როგორ მოვიქცეთ: მოუწყეთ თბილი, სუფთა და მშვიდი ადგილი. იქვე დაუდგით წყალი და მეძუძური კატისთვის შესაფერისი სრულფასოვანი საკვები. მოარიდეთ სხვა ცხოველები და ზედმეტი სტუმრები; დააკვირდით მისთვის მისაღები დისტანციიდან. საჭირო დახმარება არ შეწყვიტოთ, მაგრამ უმიზეზოდ ნუ შეაწუხებთ. თუ უკვე კბენს ან აზიანებს კნუტებს, მხოლოდ სიმშვიდის შექმნას ნუ დაელოდებით: ჯერ ისინი უნდა დაიცვათ. [4] [6]

2. დედის ტკივილი ან ავადმყოფობა

მშობიარობის შემდგომი ტკივილი, სარძევე ჯირკვლის ან საშვილოსნოს ანთება და სხვა გართულებები შეიძლება დედას კნუტების მოვლაში უშლიდეს ხელს. სარძევე ჯირკვლის ტკივილისას წოვებაც შეიძლება გაუჭირდეს. მხოლოდ ქცევით მიზეზს ვერ დავადგენთ. [3] [4]

როგორ მოვიქცეთ: დედა ვეტერინარმა უნდა შეამოწმოს და საჭირო მკურნალობა დაუნიშნოს. ექიმს უთხარით, უშვებს თუ არა კნუტებს მოსაწოვად. თუ ისინი ვერ იკვებებიან, მათი მოვლაც დაუყოვნებლივ უნდა მოეწყოს. [3]

3. კნუტის ავადმყოფობა, განვითარების დარღვევა ან სიკვდილი

კნუტის შეჭმა აღწერილია ავადმყოფ ან განვითარების დარღვევის მქონე ნაშიერებთან, ასევე დიდ ნაყარში. ზოგჯერ დედა უკვე დაღუპულ კნუტს ჭამს. ეს არ ამტკიცებს, რომ მან წინასწარ იცოდა, რომელი კნუტი ვერ გადარჩებოდა. [1] [2]

როგორ მოვიქცეთ: დარჩენილი კნუტებიც შეამოწმებინეთ. დააკვირდით, თბილები არიან თუ არა, წოვენ თუ არა და იმატებენ თუ არა წონას. სიცივე, მოდუნება ან წოვის შეუძლებლობა სწრაფ დახმარებას მოითხოვს. სისუსტე თავისთავად უიმედო მდგომარეობას არ ნიშნავს. [5]

4. მოვლისას მიყენებული დაზიანება

ძლიერი ლოკვისას ან ჭიპლარის ზედმეტად კბენისას დედამ შეიძლება კნუტს ჭრილობა მიაყენოს და სისხლდენა გამოიწვიოს. ასეთი დაზიანება ყოველთვის განზრახ თავდასხმას არ ნიშნავს, [3]

როგორ მოვიქცეთ: თუ დედა კნუტს აზიანებს, შეაჩერეთ მათი უშუალო კონტაქტი ისე, რომ თავადაც არ დაშავდეთ, და დაუკავშირდით ვეტერინარს. სისხლდენის ან ჭრილობის დროს ნუ დაელოდებით, თავისით გაივლის თუ არა. [3]

რა დასკვნები არ უნდა გამოვიტანოთ

„დედამ იცოდა, რომ კნუტი ვერ გადარჩებოდა“ სანდო დასკვნა არ არის. დედის ქცევა ვეტერინარულ გამოკვლევას ვერ ჩაანაცვლებს. თუ თვითონ თავდასხმა არ გინახავთ, იმის დადგენაც შეიძლება ვერ მოხერხდეს, კნუტი მან მოკლა თუ უკვე დაღუპული შეჭამა. [1]

არც ის არის სწორი, რომ კნუტზე ხელის ერთხელ შეხების შემდეგ დედა მას აუცილებლად შეჭამს. ზედმეტმა ხელში აყვანამ და შეწუხებამ მოვლას შეიძლება ხელი შეუშალოს, მაგრამ ავადმყოფ ან საფრთხეში მყოფ კნუტს საჭირო დახმარება არ უნდა მოაკლდეს. იმოქმედეთ მშვიდად და ფრთხილად. [4]

როგორ დავიცვათ დარჩენილი კნუტები

დედას ნუ დასჯით და ნუ შეაშინებთ. ყვირილმა ან ძალით დაჭერამ შიში და აგრესია შეიძლება გააძლიეროს. აქტიური თავდასხმისას პირველ რიგში უსაფრთხო განცალკევებაა საჭირო; შემდგომი კონტაქტის გეგმა ექიმთან შეათანხმეთ. [6]

თუ კნუტები დედისგან დაშორდნენ, მხოლოდ პლედში გახვევა საკმარისი არ არის: მათ სითბოს წყარო სჭირდებათ. სათბურა ან თბილი წყლის ბოთლი ქსოვილით დაფარეთ და სითბო რეგულარულად შეამოწმეთ. სითბოს წყარო ყუთის მხოლოდ ნაწილს უნდა ათბობდეს. პირდაპირი შეხება და გადახურება სახიფათოა. გადაციებული კნუტი თანდათან უნდა გათბეს; გათბობამდე ნუ კვებავთ. [5] [8]

კვება და შარდვასა და დეფეკაციაში დახმარებაც დროულად უნდა მოეწყოს. ვეტერინართან ან გამოცდილ მომვლელთან შეათანხმეთ, როგორ მიიღებენ კნუტები საჭირო რძესა და მოვლას. ყოველდღე აწონეთ და ჩაინიშნეთ შედეგი. დედასთან ყოფნა თავისთავად არ ნიშნავს, რომ ყველა საკმარისად წოვს. [5]

რა ვუთხრათ ვეტერინარს

მოუყევით, რა ნახეთ უშუალოდ და რა არის თქვენი ვარაუდი. უთხარით, როდის იმშობიარა კატამ, რამდენი კნუტი დაიბადა, როგორ მიდიოდა მშობიარობა და ჭამს თუ არა დედა. აღნიშნეთ დარჩენილი კნუტების კვება, აქტიურობა და წონის ცვლილებაც. ეს ინფორმაცია დედისა და ნაყარის შეფასებაში დაეხმარება. [3] [5]

ძაღლებშიც ხდება?

დიახ, დედა ძაღლის მიერ ახალდაბადებული ლეკვის დაზიანება, მოკვლა ან შეჭამაც აღწერილია. კონკრეტული შემთხვევის შეფასება იქაც აუცილებელია; კატისთვის აღწერილი ყველა მიზეზი ძაღლზე ავტომატურად ვერ გადავა. [7]