ფილტვების გარშემო სითხისა და ჰაერის დაგროვება

სად გროვდება სითხე ან ჰაერი

თუ გითხრეს, რომ თქვენს კატას ან ძაღლს ფილტვების გარშემო სითხე ან ჰაერი დაუგროვდა, ბუნებრივია, შეგეშინდეთ. ამ დროს ფილტვებსა და გულმკერდის კედელს შორის არსებული სივრცე ივსება და ფილტვებს გაშლა უჭირს. დახმარების პირველი მიზანი სუნთქვის შემსუბუქებაა, შემდეგ კი უნდა გაირკვეს, რამ გამოიწვია დაგროვება. [1]

ამ სივრცეს პლევრის ღრუ ეწოდება, სითხის დაგროვებას კი პლევრული გამონაჟონი. ეს ფილტვის შეშუპებისგან განსხვავდება: შეშუპებისას სითხე თვითონ ფილტვის ქსოვილში გროვდება. ამიტომ ფრაზა „ფილტვებში წყალია“ დასაზუსტებელია: სითხე ფილტვებშია, მათ გარშემო თუ ორივეგან? [4]

რას ნიშნავს ეს ოთხი სახელწოდება

მსგავსი სუნთქვითი ნიშნების უკან განსხვავებული პრობლემები შეიძლება იდგეს. სიტყვა „ჰიდროთორაქსი“ ყველა სახის სითხის საერთო სახელი არ არის. კონკრეტული ტიპის დასადგენად მხოლოდ სითხის ფერი ან რენტგენის სურათი საკმარისი ვერ იქნება. [2] [6]

• ქილოთორაქსი: გროვდება ცხიმებით მდიდარი ლიმფური სითხე, ქილუსი. საჭიროა მისი დადასტურება და ლიმფის გადინების დარღვევის მიზეზის ძიება. [1] [2]
• პიოთორაქსი: პლევრის სივრცეში ჩირქოვანი ინფექციაა. მკურნალობა ინფექციის კონტროლსა და ინფიცირებული სითხის მოცილებას მოიცავს. [8]
• პნევმოთორაქსი: ფილტვების გარშემო ჰაერი გროვდება. ის შეიძლება ტრავმის შემდეგ ან აშკარა ტრავმის გარეშეც განვითარდეს. [1]
• ჰიდროთორაქსი: ჩვეულებრივ გამჭვირვალე, ნაკლებუჯრედიანი სითხის დაგროვებას გულისხმობს. მიზეზი შეიძლება ვენებში წნევის მომატება, სისხლის ცილების მკვეთრი შემცირება ან ლიმფური გადინების შეფერხება იყოს. [6]

სხვა მიზეზებიც არსებობს

ეს სრული ჩამონათვალი არ არის. ფილტვების გარშემო შეიძლება სისხლიც დაგროვდეს, მაგალითად ტრავმის ან სისხლის შედედების დარღვევისას. გამონაჟონი შეიძლება სიმსივნეს ან სხვა ანთებით დაავადებასაც უკავშირდებოდეს. ამიტომ მხოლოდ სითხის აღმოჩენით დიაგნოზის ძიება არ მთავრდება. [1] [3]

როგორ ადგენენ, რა ხდება

ვეტერინარი ჯერ სუნთქვის სიმძიმეს აფასებს. თუ მდგომარეობა მძიმეა, ჟანგბადის მიწოდება და ჰაერის ან სითხის ამოღება შესაძლოა სრულ გამოკვლევაზე წინ დადგეს. მძიმედ მყოფი ცხოველის რენტგენისთვის დაძალებული დაჭერა შეიძლება დამატებით საფრთხეს ქმნიდეს. [3]

ექოსკოპია და რენტგენი ეხმარება ექიმს დაგროვებისა და გულმკერდის სხვა ცვლილებების შეფასებაში. სითხეს ლაბორატორიულად იკვლევენ: აფასებენ უჯრედებს, ცილებს და საჭიროების მიხედვით ბაქტერიებს. ქილოთორაქსზე ეჭვისას სითხესა და სისხლში ტრიგლიცერიდებს, ანუ ცხიმებს, ადარებენ. [2]

შემდგომი კვლევები უკვე მიღებულ პასუხებზეა დამოკიდებული. მაგალითად, გულის მიზეზის შესაფასებლად გულის ექოსკოპია შეიძლება გახდეს საჭირო. პასუხები ერთობლივად უნდა შეფასდეს; ყველა ცხოველს ერთი და იგივე კვლევების სია არ სჭირდება. [2]

რატომ არ აქვს ყველას ერთნაირი მკურნალობა

დაგროვილი ჰაერის ან სითხის მოცილებამ შეიძლება სუნთქვა სწრაფად შეამსუბუქოს. ეს ვეტერინარული პროცედურაა. განმეორებითი დაგროვებისას ზოგჯერ სპეციალური სადრენაჟო მილის ჩადგმა ხდება საჭირო. პარალელურად უნდა იმართოს გამომწვევი პრობლემა; ზოგ შემთხვევაში ოპერაციაც განიხილება. [3]

ერთი ცხოველისთვის დანიშნული შარდმდენი ან ანტიბიოტიკი მეორისთვის ავტომატურად გამოსადეგი არ არის. სახლში გულმკერდის ჩხვლეტას ნუ სცდით და წამლის მოქმედების მოლოდინში გაძნელებული სუნთქვისას დახმარებას ნუ გადადებთ. მკურნალობის არჩევანი სითხის ტიპსა და მიზეზს უნდა დაეყრდნოს. [3] [6]

სახლში დაბრუნების შემდეგ

გაწერამდე შეათანხმეთ, როდის არის შემდეგი ვიზიტი, რა კვლევა უნდა განმეორდეს და ვის დაუკავშირდეთ გაუარესებისას. ჰაერის ან სითხის ამოღების შემდეგ უკეთ სუნთქვა ყოველთვის არ ნიშნავს, რომ მისი დაგროვების მიზეზი უკვე აღმოიფხვრა. [3]

სუნთქვას ძილისას ან მშვიდ მოსვენებაში დააკვირდით. 30 წამში გულმკერდის აწევა-დაწევა დაითვალეთ და ორზე გაამრავლეთ. კატის კრუტუნისას ან თამაშის შემდეგ ნუ დათვლით. ჩაიწერეთ შედეგი და ვეტერინარს ჰკითხეთ, რა ცვლილებაზე უნდა დაუკავშირდეთ. თუ ცხოველი გაჭირვებით სუნთქავს, სასწრაფო დახმარება სჭირდება, დათვლილი რიცხვის მიუხედავად. [7]